Merhaba iki gözüm, varlığım, yokluğum… Merhaba !

Bu sıralar hiç bir şey eskisi gibi olmadı özüm
Hiç bir zaman eskisi gibi olmadı hiç bir şey son sözüm
Hep yaşanmışlıklar arandı yaşananlarda,
Hiç rastlaşılamadı biriyle bile sahnelerde, gündüzüm…

Anlaşılamadığımı düşünerek geçirdiğim günleri özlerdim
Bir türlü anlayamadığım seni, yollarda gözlerken
Sana bir ton söz ve his biriktirirdim
Bana olmadığını bildiğim gelişini beklerken.

Bana olmayan, her yol açıktı sana,
Hiç, kullanmadığın bir kalp var burada dana :=)
İçmek istediğim ruhundu yalnız kana kana
Hep söndüm, söndüm yana yana.

– bi dahakine inşallah

Yazacak tonla şeyi olan adamların kullandığı en hoşnaşık kelimelerden oluşan yazıtların bütünüdür saçmalıklar. Saçmalamak kolaydır, zor olan ise saçmaladıklarını yazıya çevirirken harcadığın zamana üzülmemektir. Çünkü saçma konuşmak kadar kolay olmuyor saçma yazma. Dinlenen şarkıların dışında bir dünyada, o şarkıların etkisiyle, başrol oyuncusu sanarak kendini, en kötü ihtimalle figüran sanarak yaşamak! Alın işte yazılacak koca bir saçmalık. Üstüne atasözleri bile bulunan hayatın oyunluğu falan hikayeleri. Hayır oyun değil hayat diye karşı çıkarak hayatı filme çeviren nesiller. Saçma kelimeler topluluğu. Şu anda zorluyorum kendimi bu yazıyı yazmak için yoksa sileceğim. Yazık olacak saçma fikirlerime, ki delirmek güzeldir bilirim.